Sala Şewatê

Bu roman, Şeyh Said İsyanı'ndan sonra zulüm gören, yargılanan veya kaçmaya zorlanan insanların hikayesini anlatıyor. Ayrıca Mehkûmên Hereketa Pêçarê ve Şeyh Fexrî, Feqî Elî ve Emê Faro gibi devletin köylerde ve vadilerde izlerini sürdüğü kişilikler de merkeze alınıyor.

Büyük bir askeri güçle köyler kuşatılır, yollar kapatılır ve sakinlerin evlerinden çıkmaları engellenir. Şiddet ve yıkım insanları, hayvanları ve tüm yerleşim yerlerini etkiler. Bu arka planda roman, zulmün, kaçışın ve belirsizliğin birçok insanın günlük yaşamını belirlediği bir dönemin resmini çizer.

Eser, Şeyh Said ve arkadaşlarının idamından sonraki yılların anısını korur. Kolektif hafızada derin izler bırakan, Salên Şewatê olarak bilinen zorlu bir dönemi anlatır.

Ehmed kendi kendine diyor ki:

“Bakalım Deli Fikri bize ne diyecek?”

Ayşe ayakkabılarına sarılıp ağlar:

“Deli Fikri, sana sığınıyorum,
Allah aşkına,
Benim Ahmedimi dağlara mahkum etmezsen,
Üç kere tartının altına atarım kendimi.”

Deli Fikri ona diyor ki:

Diyor ki: “Senin Ahmedini
Dağların tepelerine mahkum edeceğim
Ya da kurşunların hedefi yapacağım!”