Qewl û Beytên Êzdîyan

Bu eser, okurlarına kendi hafızalarının ve kültürel köklerinin izleriyle karşılaşabilecekleri bir alan açıyor. İçerisinde yer alan metinler ve sözlü aktarımlar, daha 1970’li yıllarda derlenip korunmaya başlanmıştır. Êzidîlerin dini ilahileri ve şiirsel anlatı biçimleri olan Qewl ve Beytlerde, Êzidî inanç ve yaşam dünyasına dair pek çok düşünce, sembol ve işaretle karşılaşılır.

Sözlü gelenekle kuşaktan kuşağa aktarılan bu metinlerin toplanması ve korunması hem zahmetli hem de son derece kıymetli bir çalışma olmuştur. Ordîxanê Celîl ve Celîlê Celîl, büyük bir sabır ve bilimsel titizlikle bu Qewl ve Beytleri derleyip kayıt altına alarak Kürt-Êzidî kültürünün önemli bir bölümünü unutulmaktan korumuşlardır.

Metinlerin satır aralarında fanilik, insanlık ve yaşam üzerine derin düşünceler yer alır:

“Yüz yıl bu dünyada yaşasan bile,
sonunda bir gün ölüm seni de bulacaktır,
ey insanoğlu.”

Bir başka yerde ise şöyle denir:

“Dünya bir kervansaraya benzer,
insan ise orada yalnızca yolcu bir tüccardır.
Tüccar bir yerde sonsuza dek kalmaz,
ey insanoğlu.”

Bu yönüyle eser yalnızca edebi bir çalışma değil; aynı zamanda Êzidîlerin ve Kürtlerin kültürel hafızasının ve manevi geleneklerinin yankısıdır.