Dengbêj Huseyno ( Antolojiya Dengbêjan-3)

Dengbêjlik sanatının tanımı ve kilamların çözümlenmesi söz konusu olduğunda, birçok şey hâlâ söylenmemiş kalır. Bu anlatıları yeniden okumak, yorumlamak ve onların gizli katmanlarını ortaya çıkarmak bugün yazarların ve araştırmacıların görevidir. Pek çok insan için dengbêjlerin kilamları yalnızca müzik ve şarkı gibi görünebilir. Ancak dil ve edebiyatla ilgilenenler, onları sadece ezgiler olarak değerlendiremez. Çünkü bu kilamların içinde hikâyeler, imgeler, metaforlar ve hatıralar saklıdır.

Tam da bu nedenle, Kürt sözlü edebiyatını toplamak, korumak ve yeniden okumak günümüzün en önemli kültürel görevlerinden biridir. Kilamların içinde, kuşaktan kuşağa taşınan anlatılar yaşamaya devam eder.

Dengbêj Huseyno kendisini şu sözlerle anlatır:

“Reso’nun üslubu ve melodisi, Şakiro’nun uyumu — ve benim sesim.”

Gerçekten de Huseyno’nun özel gücü, etkileyici, yüksek ve yakıcı sesinde yatar. Sanki boğazında ses telleri değil, kelimeleri acı ve özlemle dışarı çıkaran bir ateş yanmaktadır.

Huseyno, kendi üslubunu kadınların geleneksel ağıtlarından ve ninnilerinden besleyerek şekillendirmiştir. Güçlü sesi ve kadınlara ait ifade biçimlerinden derin izler taşıyan anlatımıyla dengbêjlik sanatı içinde kendine özgü bir tarz yaratmıştır. Bu tarz, kolay kolay taklit edilemeyecek kadar özel ve güçlüdür.