Bêhna Dara Sincê

“Bêhna Dara Sincê”, Dilawer Zeraq’ın dördüncü romanıdır — hafıza, kayıp ve geçmişin izleri üzerine kurulu; sakin ama derinden etkileyen bir eser.

Romanın merkezinde Cindî ve Rûstem yer alır. Çocukluklarında özel bir şekilde yolları kesişen bu iki insan, kısa bir süre sonra birbirlerinden ayrılmak zorunda kalır. Aralarına yıllar boyunca yaşanmış deneyimler, içsel mücadeleler ve farklı hayat yolları girer. Her biri kendi hikâyesini, yaralarını ve anılarını taşır.

Ancak çok daha sonra yeniden karşılaşırlar — hapishanede. Burada çocukluklarını, kaybolan yıllarını ve hayatlarının dönüm noktalarını konuşmaya başlarlar. Korku, özlem, yakınlık ve iç çatışmalar arasında roman, karakterlerinin ruh dünyasına derinlemesine iner ve insan hafızasının kırılganlığını görünür kılar.

“Bêhna Dara Sincê”, kaybolmuş çocukluk günlerini, bastırılmış duyguları ve geçmişin gölgelerini anlatır — şiirsel, sakin ve yoğun bir duygusal derinlikle.