Tu

„Tu“ romek e li ser tenêbûn – romek e derbarê rojên tijî êş, leşkerî û têkbirînên hundirîn de. Heman demê, wê jî ji demek de dibêje ku rêyên nû ji bo nivîsîn û fikirandinê vedibin. Di wê rengê rojan de pêwist e paceyek be, girêdayek be, ronakbîrek be – bi taybetî ji bo kesekî ku di nav tarî û tengiya zindanan de li bendê hêvîyê ye.

Sêwiraneya romana li ser şexsiyeta sereke tê, ku li serê xwe vedibe ser rêwîtiyek di nav dîrokê, çandê, ziman û folklora Kurdistanê de. Di vê navde de ew dibêje bûyereke lêgerînê ji bo peyv û dengên zimanê kurdî – ji wan hêz û hestên jiyanê distîne. Di nav rojaneveya zindana qazî û bêhemdî de, heta kêfûkek biçûk jî bûye hevkariya wê.

Bîranînên zarokî û çîrokên bûki wê romana bi wêneyên germ, rengekûr û nêzîkî pastorî tije dikin. Motîvên Şerqê bi teknîkên nivîsara modern ên Rojavayê yekdibin. Ziman, çand, çirokên gelî, mimarî û tradîsyonên cografî yên Kurdan wekî tabloyek kevn li ber çavên xwêndkaran vedibin.

Herçend ku romana bi êş û diranxwazî hatî nîşandan, di dawiya xwe de tîjeka hêvîyê û hêza hundirîn bi bêdengî dihêle. „Tu“ wek destpêkek dixuye – û heman demê wek sozê ji bo berhemên din ên bi hêz dixebite.