Mîrzayê Biçûk

Şazaday biçûk vegeriya ber rûvî û wisa got:
„Bi xatirê te.“

Rûvî bersiv da:
„Bi xatirê te. Lê berî ku tu biçî, dixwazim ji te re vê nepeniyê bêjim ku ez li ser wî axivîme. Ew gelek hêsan e: Tenê bi çavên dilê xwe mirovek dikare bi rastî bibîne. Çav dixapînin – ew rastî nayên nasîn.“

Da ku ew tu caran ev peyv ji bîr neke, şazaday biçûk bi dengê hêdî dubare kir:

„Çav dixapînin – ew rastî nayên nasîn.“

Rûvî dewam da:
„Mirov bi demek dirêj e ku ev rastî ji bîr kirye. Lê tu ne divê tu caran ji bîr bikî. Ji bo her tiştî ku tu li ser wî dizanî û dem û evinê wê dadeyî, tu bersîvdar î – ji bo hemî jiyanê xwe. Tu bersîvdar î ji bo gulê xwe.“

Û şazaday biçûk careke din dubare kir, da ku vê peyv di dilê wî de bimîne:

„Ez bersîvdar im ji bo gulê xwe…“