Mem û Zîn (Bi Kurdîya Îro)

Klasîkên edebiyata kurdî

Ji demê Ehmedê Xanî ve heta destpêka sedsala 20an zimanê nivîsîn a kurdî bi tenê pir kêm guherîbû. Alfabeya latînî hê gellek bikaranîn nebû, û her Kurdek dikarî Mem û Zîn bi kêmanî bixwîne û beşek ji wî fêm bike. Lê piştî tevgera çandî, Kurdan bi hêvî hêvî ji klasîkên xwe dûr bûn, û mirasa edebî hêdî hêdî têjî bû. Bi pêşveçûna zimanê kurdî û xuyakirinêk zelal tir a zimanê nivîsîn di kurmancî de, gihîştinê li van eserlên klasîk zêde zehmet bû. Bedewiya helbestî, hêza daxuyanî û lezetê desthêneran ên di van eseran de heye, lê ji bo xwenderan her roj her xirabtir gihiştbar dibûn.

Mem û Zîn: Taca keva edebiyata kurdî

Mem û Zîn di nav wan nivîsan de ye ku ji bo xwenderên îro fêmkirina wan êdî hêsan nîne. Ji ber vê yekê şîrove û şiroveyek nû û roviyek bo vê esêrê pêwîst bû. Ev xebat dixwaze ku Mem û Zîn dîsa hêsantir bigihîne mirovan û cîhana hiş û jineweriya Xanî zindî bimîne. Em hêvî dikin ku ev amadekirin pîrsekê bihêz ava bike di navbera xwenderên îro û Ehmedê Xanî û esera wî de.

Ehmedê Xanî û mirasa edebî

Eserên klasîk ên zimanekî wêjeya rûmet û şanê wî zimanî nîşan dikin. Her edebiyat û her ziman – li gorî emkân û hêza afirandina nivîskarên xwe – eseren mezin derxistin dinav derbasên wêjekar ên mirovahiyê de. Esere bêmirin Mem û Zîn ya Ehmedê Xanî yek ji van eserlên klasîk e û taca keva edebiyata kurdî ye. Ji sedan sê salan zêdetir ve ew di nav edebiyata kurdî de cihêk navendî girtiye. Çîrokê evîna Mem û Zîn di helbestên Xanî de bi bilindترین astê estetîk û teknîkî hatiye çêkirin û bû çavkaniya sereke ya helbest û zimanê kurdî – xezîneyek nebinavî ji bo hemû hezkirên helbestê.